نحوه عملکرد چیلرهای صنعتی

چیلرهای صنعتی برای چه مواردی استفاده می شوند
در یک سیکل ایده آل، کندانسور نقش دوگانه ای دارد. قبل از هر گونه چگالش، بخار پرفشار ابتدا باید اشباع شود (دیگر گرم شود). گرمای کافی باید از مبرد منتقل شود تا دمای آن به دمای اشباع کاهش یابد. در این مرحله، تراکم شروع می شود. با ادامه انتقال گرما از بخار مبرد به هوا (یا آب، در صورت استفاده از کندانسور آب)، کیفیت مبرد (درصد مبرد در حالت بخار) تا زمانی که مبرد به تراکم کامل برسد، کاهش می‌یابد. در یک سیستم ایده آل، این در خروجی کندانسور اتفاق می افتد. در دنیای واقعی، مقداری ابر خنک کننده در خروجی کندانسور وجود خواهد داشت. هنگامی که مبرد در لوله ها و اجزای آن دچار افت فشار می شود، مایع فوق خنک شده از چشمک زدن مایع جلوگیری می کند.

مبرد اکنون در حالت مایع است و تحت فشار و دمای بالا قرار دارد. قبل از اینکه بتواند به یک وسیله انتقال حرارت مفید تبدیل شود، باید تغییرات بیشتری را متحمل شود. دما کاهش می یابد. این امر با کاهش فشار حاصل می شود. شما می توانید انتظار داشته باشید که رابطه بین فشار و دما مبرد یک قانون کاملاً قابل اعتماد باشد. اگر فشار مایع اشباع کاهش یابد، قانون حاکم بر وجود آن را ملزم می کند که دمای اشباع را در فشار جدید فرض کند.

بنابراین برای کاهش دما باید فشار را کم کرد و برای این کار محدودیت خاصی لازم است. مطلوب تر خواهد بود که با تغییر نیازهای بار سیستم، محدودیت را به خودی خود تنظیم کرد. این دقیقاً همان کاری است که شیر انبساط ترموستاتیک انجام می دهد. این یک وسیله محدود کننده قابل تنظیم است که می تواند باعث کاهش فشار مبرد مایع شود، اما تنظیم شده است تا دمای فوق العاده ثابت در خروجی اواپراتور حفظ شود. شیر انبساط ترموستاتیک یک دستگاه کنترل گرمای بیش از حد است و فشار بخار ثابتی را حفظ نمی کند. این فقط محدودیت های مورد نیاز برای کاهش فشار را تا یک سطح مشخص فراهم می کند که توسط اندازه کمپرسور، شیر انبساط ترموستاتیک، بار اندازه، تقاضای بار و شرایط سیستم تعیین می شود. اگر دمای اواپراتور ثابت مورد نیاز باشد، می توان آن را خیلی ساده با حفظ فشار مربوط به دمای اشباع مورد نظر به دست آورد. این امر با افزودن یک شیر تنظیم فشار اواپراتور به سیستم به دست می آید.

چرخه ایده آل ما یک افت فشار از یک شیر انبساط ترموستاتیک را تجربه کرد. در جایی که مایع و بخار مخلوط می شوند، نباید بیش از حد سرد یا گرم شود. بنابراین، در هر نقطه از سیستم که مبرد در دو حالت باشد، فشار در دمای اشباع خواهد بود.

به عنوان وسیله ای برای حذف گرمای لازم برای رسیدن به این دمای پایین تر، مقداری مبرد مایع باید جوشانده شود. یکی دیگر از فرآیندهای انتقال حرارت، دمای مایع کمتری را تولید می کند. مایعی که در هنگام جوشیدن قربانی می شود، بهبود کیفیت مبرد را نشان می دهد. هر چه اختلاف دمای مایع و دمای اواپراتور بیشتر باشد، مایع بیشتری باید بجوشد تا به دمای اشباع جدید برسد. این منجر به کیفیت بالاتر مبرد می شود.

آخرین قسمت جریان مبرد مخلوطی از مایع اشباع و بخار است که از طریق خط اواپراتور جریان می یابد. هوای گرم از طریق اواپراتور می دمد و گرمای آن به مبرد در حال جوش منتقل می شود. این افزایش گرمای نهان مبرد است که همزمان باعث افزایش دما و تغییر حالت نمی شود. در یک چرخه ایده آل، آخرین مولکول مایع اشباع شده در خروجی اواپراتور که به ورودی کمپرسور متصل است، می جوشد. بنابراین، بخار در ورودی کمپرسور اشباع شده است.